Z placu boju

Ferie się kończą, mama już prawie gotowa do pracy. Prawie - bo do końca gotowa nie będę chyba jeszcze w tym roku szkolnym ;-)
Tymczasem plan zajęć obgadany, dzis byla u mnie 'szefowa' i obgadalysmy wszystkie grupy, ktore dostane. Start w walentynki o 13.40. Plan w domu zarysowany, wsparcia ze strony niemeza brak totalnie. Chodzę podminowana i staram się jakoś ogarnąć temat ale nie wiem czego sie po nim spodziewac (np. twierdzi, że babcia nie bedzie potrzebna bo on z nikim 'obcym' dzieci nie zostawi ale jakos sobie tego nie wyobrazam). Tak na prawdę moj powrót do pracy to tylko moja sprawa i tylko dodatkowy obowiazek dla mnie, dom bowiem bede musiała ogarnąć dalej sama. Przeznaczam więc zbierane z wszelkich dodadkowych 'fuch' szyciowo-tlumaczeniowych pieniądze na zmywarkę bo już mnie ręce bolą od mycia naczyń  a jeszcze do tego czasu bedzie mi szkoda ;-) luksus dla mamy - a dla innych standard... tylko czy ktoś mi ją zamontuje? Ogólnie mój związek jest skomplikowany i sama nie wiem, czy to ja jestem przewrazliwiona czy on ma olew... (dodam, że znów jest piątek a ja położyłam klony spać i siedzę sama, on wyszedł z domu rano i niby coś tam grzebie na działce ale i koledzy i piwka są z nim). Już tylko sie wkurzam i czuję sie jak ta ryba na brzegu co tylko majta ogonem, drzazgi mi się przy tym majtaniu wybijają coraz głębiej i nie wiem, czy chcę wrócić do wody czy już przestać się rzucać i zobojętnieć do reszty. Jestem zla na siebie bo tracę nerwy o byle g. Nie chcę być taka
Ale nie chcę też być obok i żyć bez 'za-za-zu'... choć ostanio czuję sie bardziej jakbym miała grypę zoladkowa niż motyle w brzuchu.

Tymczasem dzieci rosną w zatraszającym tempie. Młody świetnie się rozwija społecznie, coraz lepiej idzie mu zabawa w grupie dzieci i właściwie już mógłby pójść do przedszkola (tylko ta kupa co na nocnik nie trafia...). Młoda stoi sama i kombinuje jak wystartować. Buty nawet jej kupiłam.  Najmniejsze znalazłam 18 w rozsądnej cenie i są na wyrost, ale jak już je ubrala to pooooszla (ciągnąc mnie za ręce; -)). Apetyt ma za trzech choć waży jedynie 8kg. Ale w górę rosnie i na zabiedzoną nie wygląda. Lubi jeść rączkami. Jest bardzo towarzyska. Przytula się i rozdaje buziaki.
A ja sobie szyję caly czas. Ale drugiego bloga nie ogarniam. Co jedynie to wrzucam zdjecia na fb czy insta. Dużo się w tym temacie nauczyłam i mam z tego coraz większą satysfakcję.