Mama wraca do pracy

No i stało się. Nadszedł ten straszny moment. Wracam do pracy.

Jestem przerażona.
I wdzięczna
że mam gdzie
że mogę na dwa dni w tygodniu
że dobrze płacą
że wrócę do 'moich' dzieciaków - i dorosłych
że kocham robić to, co robię
że od połowy lutego dopiero
że moja mama pomoże nam z Klonikami

Ale jestem przerażona.
Nie będę się rozmieniac na drobne mówiąc co mnie tak przeraża. Zwłaszcza, że poza troską o dzieci ten lęk jest nie zupełnie określony .

Tata

Tata jest super.
Tata zaniesie wszędzie gdzie poproszę.
Jak tylko może Tata nosi.
Tata podsuwa najrozmaitsze smakołyki. Nawet takie, z które dostaje burę od mamy.
Tata jest wysoki i wszędzie z nim sięgam.

Dziś podczas kapieli Mama zagadywała.
'Powiedz mama ma-ma mamamama'
'Blablable' woda jest ciekawsza.
'A powiedz tata?'
Spojrzałam na Mamę wielkimi oczami 'b-ba BA p- p- b- Pa'

Tata jest super.