Na nieznanych wodach

Jesteśmy. Dopłynęłyśmy.
O tej 'porze' ciąży Klops był już na świecie.
A my dryfujemy. Pewnie jeszcze z tydzień.

W tym roku nie szykuje się na Wielkanoc. Wszystko już musi być gotowe wcześniej. Całe szczęście istnieje syndrom wicia gniazda. Można ogarnąć troszeczkę więcej niż na codzień. Tym bardziej mając za pomocnika Klopsa, który pała miłością wielką zarówno do odkurzacza jak i do ściereczki z mikrofibry. Czyścioszek. Okna pozostają tematem tabu. Mam malutką nadzieję, że Tata jakoś je ogarnie. Taką tyci tyci. Bo inaczej możemy nie zauważyć któregoś dnia, że świeci słońce.
Klopsik się buntuje. Polubił słowo 'nie' i często sprawdza, czy działa. Pokochał też literki, najbardziej 'u' i ' l'. Wypatrzy je wszędzie, tak jak kamery, lampy i alarmy. Gada jak najęty, głównie po swojemu, ale mama i tata (raczej) rozumieją.
A mama? 65kg, rosnę jak na drożdżach. Brzuch usiały drobne rozstępy. Paznokcie się sypią. Zgaga męczy. Bezsenność ustępuje :-). Jest coraz ciężej i zaczynam doceniać zbliżający się scenariusz... Krzyżówki zakupione, lektura wybrana.
Jeszcze tylko kilka prań do wstawienia
Nieco prasowania. Ubrać łóżeczko.

Dryfujemy do brzegu.
A dopiero co byliśmy na wakacjach.